Cluj-Napoca
Are you ready for Cluj Encounters of the Third Kind?
Photos Tim White
As summer unfolds over the magnificent city of Cluj, its inhabitants spill onto the centre streets, alongside the Some? River or in the numerous parks and the surrounding forests. For all its historical monuments, Cluj is young at heart, enlivened by more than 50,000 university students. But there’s another attraction that holds Cluj in its grasp – the possibility of alien visitors. Out in Cluj’s Hoia-Baciu forest, strange lights in the night are the order of the day.
Nothing makes Cluj more enticing to the traveller than its mythical forests. The most documented and studied of these is HoiaBaciu, about 20 minutes out of the city centre, where alien sightings and unexplained phenomenon have been reported. For most locals the wood is a place where they can have the weekend barbecue, but for various groups of enthusiasts it has become a place for intrepid exploration and international investigation. Camping overnight, hauling video and photo cameras, people stay in Hoia-Baciu in the hope they will capture or experience something extraordinary. Some popular legends tell of twisted tree trunks, an eerie stillness of nature, the feeling of being watched by entities, bouts of sudden disorientation, fog-like formations and malfunction of battery-based devices. Strong magnetic activity and radioactive waves have also been reported.
The incident that triggered public interest occurred in August 1968 when Emil Barnea, a local construction technician, took a series of pictures of an unidentified flying object above the forest. The photos were reportedly authenticated by US intelligence services as not having been faked, but some still claim it was an American espionage balloon, which the communist government preferred to present as a UFO to the public.
Another element that added an extra layer to the lore was the discovery of the oldest Neolithic settlement on Romanian territory just north of the forest. The story goes that one afternoon in the early 1960s, archaeolo-gist Nicolae Vlassa fell asleep for less than a minute next to the digs. When he woke up, there was a boulder in the shape of a human head three metres away. The rocks turned out to have been part of the death rituals of the Neolithic culture, 7,000 BC-3,000 BC.
The most active point is thought to be the Round Glade and the 200-metre radius encircling it in the western part of the forest.
Ioan To?a, the outdoor section director of the Ethnographic Museum of Transylvania (Tăietura Turcului Str., tel +40 [0]264 586 776, www.muzeul-etnografic.ro), says that the legends may have started centuries earlier when the forests and pastures in that area were the property of the Catholic Church.
In order to keep thieves away, the landlords are thought to have started rumours among the village parishioners about giant people that roamed the forests. The 80-year-old museum, situated at the eastern edge of the Hoia-Baciu forest, had people living in the exhibition houses, farming and raising stock between 1946 and 1966, but they never reported any abnormal sightings.
Nonetheless, the first researcher who dedicated his life to studying the forest, biologist Alexandru Sift, had amassed an impressive collection of photographs showing unusual nebulous formations, invisible bio-formations that reproduce human faces and get imprinted on photographic film only or dematerialising bodies. He reportedly observed these formations for the first time in the 1950s while he was walking in the forest; when taking shots of the nebulous structures, he noticed the number of unusual objects was a lot higher in the developed pictures than what he had seen.
A research collective of scientists was formed in the mid 1970s around Adrian Pătru?, a chemistry professor at the Babe?-Bolyai University in Cluj, who wrote two books on the subject. Citing the forest as one of the best sites in the world for investigation due to the intensity, variety and complexity of its manifestations, he says that there is still no satisfactory explanation for the phenomena. He thinks its possible the manifestations in Hoia-Baciu come from another intermediary reality…
Whatever your view on the strange forest happenings, Cluj remains gripped by these strange sightings and phenomena, adding a palpable level of excitement about the city. Perhaps it’s time to dust off your X Files t-shirts and head out into the trees.
Cluj curious? Bus no.31 takes you from the train station to the outskirts of the forest near to the Ethnographic Museum.
Turn to page 76 for our Cluj city guide
Making contact
"I’ve been studying the forest since 1975 with other scientists. We still can’t say what exactly is going on. It’s either a product of the human unconscious or it’s an independent phenomenon that interacts with people. Once I had taken a picture of a ruin there and although I had a map and knew the place like the back of my hand, I couldn’t find my way out for hours. One group member had an apparent regression in time – she got separated from the rest of the group and told us afterwards that she couldn’t recognise the place. It looked as if it was 50 years earlier. And on the way back home she found a coin from 1944 in her pocket!"
Dr Adrian Patru?, 47, professor and parapychology expert
"I’ve often walked in Hoia forest and never seen anything strange. It’s a dense forest where you can get lost easily. It’s quite pretty and some of its appeal stems from part of it being in the city. The only time I’ve seen strange lights was after a few beers. Maybe there’s high magnetic activity that causes anomalies.
In the city, I love the interior courtyards downtown, such as inside the Museum of Art (Pia?a Unirii 30, +40 [0]264 596 952, www.macluj.ro). The Piarists’ Church is an interesting building in baroque style. For restaurants, I’m a fan of Tamás Bistro (Savadisla 153, +40
[0]264 374 455, www.tamasbistro. ro), 20km outside Cluj."
Andrei Roth, 26, Director of Business Development
"I think what makes it fascinating is the unexplained experiences in Cluj forest. I’ve been there only once, and the surroundings didn’t too look weird or too threatening but there is something very special about the place.
I love the people here. It’s not a very big city, so its inhabitants fall into the following categories: neighbour, friend or colleague.
One of my favourite places is Flashback Live, a new venue with live performances, theatre plays and stand-up shows, at Str. Petofi Sandor 7. If you want to have the best tiramisu in town, I’d recommend Baracca (str. Napoca 8a, +40 [0]732 155 177, www.baracca.ro).
Lavinia Vidrean, 26, Freelance photographer
"I’ve heard that many remained disturbed for the rest of their lives after visiting the forest, and that others saw entities and forest spirits. I’ve been three times so far, but except for the twisted shape of the trees, there was nothing out of the ordinary. I think imagination and autosuggestion play a big role.
Back in the city are many lovely places to visit. Ceta?uia (The Citadel) on the hill has the best view, the Botanical Garden is for when you want a relaxing walk. What I like is that there are many students and you can meet interesting people every step of the way. For good traditional Romanian food, try Roata restaurant (Str. Alexandru Ciura 6a, +40 [0]264 592 022)."
Ileana Pop, 21, student
Bliskie spotkania trzeciego stopnia w Kluż
W lecie mieszkańcy pięknego miasta Kluż przechadzają się po jego ulicach, wzdłuż rzeki Some? lub w parkach i lasach wokół miasta. Choć pełen wiekowych zabytków, Kluż jest młody duchem – mieszka tu ponad 50 tys. studentów. A okolice miasta kryją jeszcze jedną, niecodzienną atrakcję. W pobliskim lesie zaobserwowano coś bardzo dziwnego.
Pradawne lasy rumuńskie od wielu już lat przyciągają turystów. Najsłynniejszym wśród nich jest położony o 20 minut od centrum Kluż las Hoia-Baciu, skąd pochodzą relacje o niewyjaśnionych zdarzeniach. Choć dla większości odwiedzających to przede wszystkim świetne miejsce na piknik, dla wielu entuzjastów tajemnic las Hoia-Baciu stał się obiektem nieustraszonych wypraw i międzynarodowych spekulacji. Niektórzy rozbijają tam namioty i z kamerą bądź aparatem fotograficznym w ręku czekają po nocach na niesamowite doświadczenia. Opowiadają później o skręconych pniach drzew, upiornej cichości natury, uczuciu bycia obserwowanym, napadach dezorientacji, dziwnych mglistych formacjach i awariach urządzeń działających na baterie. Istnieją również relacje o silnym polu magnetycznym i wystąpieniu fal radioaktywnych.
O lesie Hoia-Baciu zaczęło być głośno w sierpniu 1968 roku. Mieszkaniec Kluż, Emil Barnea, zrobił nad lasem zdjęcia niezidentyfikowanych obiektów latających.
Autentyczność tych zdjęć miała być później potwierdzona przez wywiad amerykański. Jednak niektórzy twierdzą, że był to jedynie amerykański balon obserwacyjny, który władza komunistyczna wolała przedstawić opinii publicznej jako UFO.
Do legendy Hoia-Baciu przyczyniło się też odkrycie w latach 60. na północ od lasu najstarszej w Rumunii osady neolitycznej. Mówi się, że archeolog Nicolae Vlassa zasnął na chwilę niedaleko wykopalisk i poczuł, że ktoś na niego patrzy. Kiedy się obudził, ujrzał trzy metry od siebie kamień w kształcie ludzkiej głowy – jak się później zorientowano, najprawdopodobniej element rytuałów pogrzebnych kultury neolitycznej.
Za najbardziej aktywny punkt uznaje się tzw. okrągłą polanę i obszar w promieniu 200 metrów od niej w zachodniej części lasu.
Ioan To?a, dyrektor sekcji terenowej Muzeum Etnograficznego w Transynwanii(Tăietura Turcului Str., tel +40 (0) 264 586 776, www.muzeul-etnografic.ro), mówi, że legendy mogły mieć swój początek już wieki temu, kiedy lasy i pastwiska były własnością Kościoła Katolickiego. By odstraszyć złodziei, właściciele ziem prawdopodobnie rozpuścili plotkę o olbrzymach, jakoby zamieszkujących las. W latach 1946-1966 w skansenie muzeum we wschodniej części Hoia-Baciu mieszkali ludzie prowadzący uprawy i hodowlę, ale nie zaobserwowali oni tam żadnych niezwykłych wydarzeń.
Niemniej jednak pierwszy naukowiec, który poświęcił swoje życie badaniu lasu, biolog Alexandru Sift, zgromadził imponującą kolekcję zdjęć ukazujących niezwykłe, mgliste zarysy, utrwalające się jedynie na kliszy fotograficznej niewidzialne bio-formacje o kształcie ludzkich twarzy czy dematerializujące się ciała. Rzekomo zaobserwował je po raz pierwszy w latach 50., zwyczajnie przechadzając się po lesie.
Zrobił zdjęcia mglistych formacji, a gdy je wywołał, zauważył na filmie jeszcze więcej niezwykłych obiektów.
W latach 70. powstała grup badawcza prowadzona przez Adriana Pătru?, profesora chemii na Uniwersytecie Babe?-Bolyai w Kluż, który jest autorem książek na ten temat. Profesor Pătru? twierdzi, że nie ma satysfakcjonującego wyjaśnienia zjawisk
w Hoia-Baciu i dopuszcza możliwość tego, że ichźródłem jest równoległa rzeczywistość.
Choć nie wszyscy wierzą w dziwne zdarzenia, atmosfera tajemnicy i ekscytacji tymi zjawiskami jest w Kluż niemal namacalna. Może czas zabawić się w detektywów
z Archiwum X i zagłębić się w las.
Zaintrygowały cię tajemnice Kluż? Autobus nr 31 z przystankiem przy stacji kolejowej jedzie wprost na obrzeża lasu, niedaleko Muzeum Etnograficznego.
Zapraszamy do naszego przewodnika po Kluż na stronie 76.
Nawiązywanie kontaktu
"Razem z innymi naukowcami badam ten las od 1975 roku. Przyjeżdżają tu grupy parapsychologów, by zgłębiać las, oraz osoby praktykujące jogę, by pomedytować. Pomimo dogłębnych badań nie potrafimy powiedzieć, co się tam dzieje. Możliwości są dwie: albo jest to wytwór ludzkiej podświadomości albo niezależne zjawisko, które oddziałuje na ludzi. Prawdą jest, że mamy lepsze wyniki na zdjęciach z ludźmi, którzy mają zdolności parapsychologiczne. Ja sam zrobiłem zdjęcia ruin gdzieś w lesie, i mimo, że miałem mapę i znam to miejsce jak własną kieszeń, nie mogłem godzinami znaleźć drogi powrotnej. Jeśli chodzi o niezwykłe rzeczy, które przydarzyły się innym, jedna z dziewczyn przeżyła regresję w czasie. Wszystko wyglądało jakby sprzed 50 lat. Później znalazła w kieszeni monetę z 1944 roku!"
Adrian Pătru?, 47, ekspert
"Wiele razy spacerowałem po tym lesie, ale nie napotkałem niczego dziwnego. To gęsty las, w którym można się zgubić. Jego urok stanowi to, że częściowo leży
w mieście. Słyszałem o tych mitach, ale dziwne światła na niebie widziałem jedynie po kilku piwach. Ale może są to anomalie powodowane silnym polem magnetycznym.
W samym mieście uwielbiam wewnętrzne dziedzińce. Wstępując do Muzeum Sztuk Pięknych (Piaţa Unirii 30, +40 (0)264 596 952, www.macluj.ro) czy Muzeum Etnograficznego (Str. Memorandumului 21, +40 (0) 264 592 344) można się poczuć jak
w oazie spokoju. Kościół Pijarów też jest ciekawym budynkiem. Polecam Tamas Bistro (153, Săvădisla, tel +40 (0) 264 374 455, www.tamasbistro.ro), restaurację rodzinną 20 km od Kluż."
Andrei Roth, 26, dyrektor
"Jako mieszkanka Kluż słyszałam wiele opowieści o tym lesie.
Sądzę, że to, co najbardziej fascynuje ludzi to fakt, że zdarzyło tam się wiele niewyjaśnionych zjawisk. Byłam tam tylko raz, ale okolica wcale nie wydała mi się dziwna czy straszna. Chociaż uważam, że w tym miejscu jest jednak coś niezwykłego.
Uwielbiam ludzi w Kluż. Nie jest to wielkie miasto, zatem jego mieszkańcy dzielą się na trzy kategorie: sąsiad, przyjaciel lub kolega. Jest tu bardzo kameralnie. Jedno z moich ulubionych miejsc w tej chwili to Flashback Live, nowy lokal z mnóstwem występów na żywo, przedstawień teatralnych i kabaretowych. Jeśli chodzi o najlepsze tiramisu w mieście to polecam Baracca (str. Napoca 8A, tel +40 (0)732 155 177, www.baracca.ro)"
Lavinia Vidrean, 26, fotograf
"Słyszałam, że wielu ludzi nigdy już się nie otrząsnęło po odwiedzinach w tym lesie. Słyszałam również, że wiele osób widziało tam zjawy i duchy. Sama byłam tam trzy razy, ale oprócz powykręcanych drzew nie widziałam nic wyjątkowego. Sądzę, że dużą rolę odgrywa tu wyobraźnia i autosugestia. W samym Kluż jest wiele pięknych miejsc, które można odwiedzić. Mamy Cetă?uia (Cytadelę) na wzgórzu skąd rozciąga się najlepszy widok na miasto. Ogrody Botaniczne to również ciekawe miejsce, szczególnie nadające się na relaksujący spacer. To co uwielbiam w Kluż to fakt, że jest tu wielu studentów i na każdym kroku można spotkać kogoś ciekawego. Jeśli chodzi o dobrą tradycyjną rumuńską restaurację to polecam Roata (Str. Alexandru Ciura 6A, +40 (0) 264 592 022)"
Ileana Pop, 21, studentka
